Turning Point: Fall of Liberty Review Turning Point: Fall of Liberty Review
Turning Point: Fall of Liberty is looking to be a World War Two style shooter with a difference, but is an alternate reality plotline, a fantastic musical score by Michael Giacchino and the chance to fight Nazi hordes invading America enough to make it stand out? Turning Point: Fall of Liberty is op zoek naar een Tweede Wereldoorlog shooter stijl met een verschil, maar is een alternatieve werkelijkheid plotline, een fantastische muzikale score van Michael Giacchino en de kans om mee te vechten hordes nazi-invasie Amerika genoeg om het eruit?
Turning Point certainly starts out with a great idea, presenting us with an alternate history world in which Winston Churchill died in a cab accident in New York before World War Two. Turning Point zeker begint met een geweldig idee, waardoor wij ons met een alternatieve geschiedenis wereld waarin Winston Churchill overleed in een taxi-ongeluk in New York vóór de Tweede Wereldoorlog. ( Like all the best stories, this one has a basis in truth, as Churchill was actually hit by a New York cabbie in 1931. He lived to tell the tale, but walked with a cane for the rest of his life-Ed. ) Lacking his leadership Britain surrenders to Germany early in the war, allowing the Nazi War machine time to gear itself up for the conquest of the United States. (Net als alle de beste verhalen heeft deze een basis in de waarheid, zoals Churchill daadwerkelijk werd aangereden door een cabbie New York in 1931. Hij woonde het verhaal te vertellen, maar liep met een stok voor de rest van zijn leven-Ed.) Bij gebrek aan Groot-Brittannië zijn leiding afkopen naar Duitsland in het begin van de oorlog, waardoor de nazi-tijd tot oorlog machine vistuigen zichzelf op voor de verovering van de Verenigde Staten. Turning Point starts as the Germans make their move on an isolationist and unprepared America. Turning Point begint als de Duitsers doen hun verhuizing op een isolationistische en onvoorbereid Amerika.
It sees you playing as Dan Carson, a New York construction worker in 1953, who looks up and see’s the sky filled with hordes of war planes, blimps and paratroopers as Germany launches a huge sneak attack to put America under the iron heel of the Nazi regime. Zij ziet als je aan het spelen Dan Carson, een bouwvakker in New York in 1953, die kijkt en ziet het de hemel gevuld met hordes van de oorlog vliegtuigen, parachutisten en blimps als Duitsland het startschot gegeven voor een enorme aanslag sluipen om Amerika in het kader van de ijzeren hiel van het nazi-regime. Yes, you heard right, with the extra years of development they had to prepare, the Nazi’s made battle blimps. Ja, je hoorde rechts, met de extra jaren van ontwikkeling hebben voor de voorbereiding, de Nazi's gemaakt strijd blimps. ( Who doesn’t love that idea?-Ed ) Not being one to take kindly to Germans in massive Assault blimps trying to rain terror on your neighbourhood, you throw the nearest paratrooper off the building, grab his gun and head off to counter the Nazi threat, joining the Resistance to restore liberty from sea to shining sea. (Wie houdt niet van dat idee?-Ed) niet een te nemen vriendelijk aan Duitsers in massieve Assault blimps terreur probeert te regenen op je buurt, je gooit de dichtstbijzijnde parachutist uit het gebouw, grijpt zijn pistool en kop eraf te nemen tegen de Nazi-dreiging en trad toe tot het verzet te herstellen vrijheid van zee tot glanzende zee.
It all sounds like a promising backdrop but despite its lofty ambitions Turning Point never really takes advantage of this premise and technical problems leave the game a hugely missed opportunity. Het klinkt allemaal als een veelbelovende achtergrond, maar ondanks haar hoge ambities Turning Point nooit echt gebruik maakt van deze premisse en technische problemen laat de game een enorm gemiste kans. The massive set piece opening is a case in point. De enorme reeks stuk opening is een goed voorbeeld van. It gives you the feeling of frantic panic you’d expect, as you have to scramble your way down from a New York skyscraper construction site with the sky erupting in battle around you, but even as you do you’ll start to notice that Turning Point has a serious bunch of problems. Het geeft je het gevoel van paniek hectische je mag verwachten, zoals u hebt te coderen uw weg naar beneden uit een New Yorkse wolkenkrabber bouwplaats aan de hemel te komen in de strijd om je heen, maar zelfs als jij zult u zien dat Turning Point heeft een ernstige boel problemen. Let’s start with the basics. Laten we beginnen met de basis. As the skies above you fill with the various planes and blimps attacking New York, you’ll notice that the game starts to struggle graphically, with some pretty jagged edges on everything, stuttering frame rates and some of the ugliest textures since the Quake era on the walls, floors and buildings. Zoals in het luchtruim boven je vullen met de verschillende vliegtuigen en blimps aanvallende New York, zul je merken dat het spel begint te worstelen grafische voorstelling, met aardig gekartelde randen bij alles, stotteren frame rates, en sommige van de lelijkste textures sinds de Quake tijdperk voor de muren, vloeren en gebouwen. Things look fine in the distance, but get messy as you get closer or they move too fast. Dingen zien er goed uit in de verte, maar krijg een zooitje als je ze bewegen of te snel. It’s like the game has bitten off more than it can chew, but you’re left wondering why when you remember that it’s powered by the Unreal Engine, the same one that Gears of War uses. Het lijkt of de game heeft gebeten uit meer dan ze kunnen kauwen, maar je bent links afvraagt waarom wanneer u zich herinneren dat het is aangedreven door de Unreal Engine, ook de richting die gebruik maakt van Gears of War. This kind of slow down happens every time there’sa major scripted event like an explosion or a wall falling down. Dit soort slow down gebeurt elke keer als er een grote gescripte gebeurtenis als een explosie of een muur te vallen. At times Turning Point feels like you’re playing a last generation game. Op sommige momenten Turning Point voelt als je het afspelen van een vorige generatie game.
The first level sets the tone for the game, and once you’ve made your way down to the ground things don’t get any better, with level after level of repetitive linear corridors and drab buildings. Het eerste niveau is de toon gezet voor het spel, en als je eenmaal hebt gemaakt je weg naar de grond er niet snel beter, met een niveau per niveau van repetitieve lineaire gangen en saai gebouwen. The environments are correct for the period, but just seem lifeless up close. De omgevingen zijn juist voor de periode, maar net lijken levenloos dichtbij. You only get inspiration from the occasonal cool backdrop, like the collapsed top half of the Chysler building, or the Nazi occupied Whitehouse lawn.Beyond that there are things either broken or obviously incomplete in Turning Point, like bombs that hit the ground with explosions but leave no visible damage, subway train windows that are partially smashed and don’t break when you shoot them, ladders that are suspended in mid -air without proper support and frustrating buttons to open doors requiring pin point centring before the hand icon to use them appears. U krijgt alleen inspiratie uit de occasonal coole achtergrond, net als de ingestorte bovenste helft van de Chysler gebouw, of de nazi bezette Whitehouse lawn.Beyond dat er dingen ofwel gebroken of duidelijk onvolledig in Turning Point, zoals bommen die de grond raken met explosies, maar laten er geen zichtbare schade, metro vensters die gedeeltelijk vernield en niet breken als je ze, ladders die zijn geschorst midden in de lucht zonder de juiste ondersteuning en frustrerend knoppen te openen deuren die pin centraal punt voor de hand pictogram om ze te gebruiken verschijnt. When you climb ladders or scale things the game briefly moves back into third person view to show you clambering around, but the animation on Dan is jerky and unconvincing for the most part. Wanneer je ladders beklimmen of de omvang dingen die de game kort weer in derde persoon te laten zien slingerend rond, maar de animatie Dan is schokkerig en niet voor het grootste deel.
Some of this might be excusable if the games combat was up to standard, graphics aren’t everything, but it isn’t. Sommige van deze verschoonbaar kan worden wanneer de games bestrijden werd aan de norm, graphics zijn niet alles, maar is het niet. There’s an inexcusably unpolished level of game play in Turning Point. Er is een ongepolijste inexcusably niveau van de gameplay in Turning Point. You have two weapons to switch between and a couple of grenades to toss as you run through the repetitive linear levels, with most of the combat focused around your struggle to overcome the games janky hit detection. U hebt twee wapens om te schakelen tussen en een paar granaten naar opgooi als u via de repetitieve lineaire levels, met het merendeel van de bestrijding zich concentreren rond uw strijd om de games janky hit detection. Zooming in to shoot doesn’t help as the iron sights on the guns fill up nearly half the screen making it hard to even see enemies. Inzoomen op fotograferen helpt niet als de ijzer blik op de wapens opvullen bijna de helft van het scherm waardoor het moeilijk te zien, zelfs vijanden. It’s all just a buggy version of what you’ve seen in games like Call of Duty. Het is allemaal gewoon een buggy versie van wat je hebt gezien in spellen als Call of Duty. The weapons are fairly uninspiring in their design, through at least they’re authentic and some are prototypes of guns the Germans were actually developing. De wapens zijn vrij weinig enthousiasmerende in hun ontwerp, door minstens ze authentiek zijn en een aantal prototypes van wapens door de Duitsers werden daadwerkelijk in ontwikkeling is. But massive sights you can’t see through and the inability to hit the broadside of a barn make most of that a moot point. Maar massale bezienswaardigheden die u niet kunt zien en door het onvermogen te raken de volle laag van een schuur maken het grootste deel van dat er een dispuut punt. Turning Points one slight combat innovation is its melee system. Wat herinnert een lichte bestrijding van innovatie is het melee-systeem. Pressing B has you grabbing onto enemies and despatching them in an occasionally funny context based way, like pitching them off a building, drowning them in a toilet bowl or using them as human shields. Persen B heeft u zich vast op vijanden en expeditiekantoren ze in een soms grappige context gebaseerde manier, net als pitchen ze uit een gebouw, verdrinken ze in een wc-pot of ze te gebruiken als menselijke schilden. But even this mechanic gets old after a while and it’s only really at the end of the game, when the game just throws loads of bad guys at you that you even need to bother with the human shield. Maar zelfs deze oude monteur krijgt na een tijdje en het is eigenlijk alleen maar aan het eind van het spel, wanneer de game net gooit lasten van de slechte jongens op je dat je het zelfs nodig te storen met het menselijk schild.
The enemies you fight are nothing to write home about either. De vijanden zijn je vecht niet vrolijk evenmin. German troops with some pretty ridiculous googles and non-descript grey or brown uniforms glide across the ground, running at you with unconvincing jerky movements. Duitse troepen met aardig belachelijk googles en non-descript grijze of bruine uniformen glijden over de grond, draaiend op u met weinig spastische bewegingen. Their death animations are just as bad, with them mostly falling to the ground like puppets with their strings cut. Hun dood animaties zijn net zo slecht met ze meestal onder aan de grond als marionetten met hun snaren gesneden. There isn’t even any blood when you kill enemies and they feel really plastic. Er is niet eens bloed wanneer je vijanden vermoorden en ze voelen zich echt plastic. Their AI doesn’t do them any favours either, they never try to flank you, never use any tactics but just come running at you. Hun AI niet doet ze dan geen voorstander van zijn, ze nooit proberen om naast je, nooit geen tactiek, maar kom gewoon draaien op je. The only time they present a threat is when the game throws hordes of them at you in an attempt to over whelm you. De enige keer dat ze een bedreiging is wanneer de game hordes gooit ze op je, in een poging om over je aangrijpen. Or when the game uses things like Assault blimps with searchlights that ignore the crowds of fleeing people or other troops to only target you. Of wanneer het spel maakt gebruik van zaken als Assault blimps met zoeklichten die voorbijgaan aan de drukte van vluchtende mensen of andere troepen om zich alleen richten op je.
Add to this the abundant glitches and annoyances like weapons that drop out of enemies hands and float in the air, enemies that don’t notice you as you come up to them and some of the most unbalanced check points we’ve seen in a while, and you’ll see why Turning Point is such a difficult game to enjoy, despite our love of the alt-world premise. Voeg daarbij de overvloedige glitches en ergernissen, zoals wapens die drop out van vijanden handen en stilhangen in de lucht, vijanden die niet in je bericht als je komt aan hen en enkele van de meest onevenwichtige check points die we hebben gezien in de zoveel tijd , En u zult zien waarom Turning Point is zo'n moeilijk spel om te genieten, ondanks onze liefde voor de alt-wereld uitgangspunt.
You take the fight across the States right into the Whitehouse to remove a Nazi quisling President and travel all the way to London and back, and this should have made a roller coaster of a game, but uninspired combat and bland graphics make it hard to care or get a real sense of place. U neemt de strijd tussen de staten rechtsaf de Whitehouse over het verwijderen van een voorzitter nazi Quisling en reizen de hele weg naar Londen en terug, en dit moet hebben gemaakt een achtbaan van een spel, maar ongeïnspireerde bestrijden en poeslief graphics maken het moeilijk om de zorg of maak een echte betekenis. There are cut scenes between each level, and while some actually raise some interesting questions about why we fight for liberty in these kinds of situations, they have little connection to actual game play and end up quite forgettable. Er zijn gesneden scènes tussen elk niveau, en terwijl sommige daadwerkelijk aanleiding tot enkele interessante vragen over de reden waarom we vechten voor vrijheid in dit soort situaties, hebben ze weinig aansluiting op de gespeelde games en uiteindelijk helemaal forgettable. It’sa shame, because some of them are quite iconic, like the collapsing buildings in New York with crowds of people running through dust clouds - clearly inspired by 9/11, or the sight of the Whitehouse flying a Nazi flag. Het is een schande, want sommige zijn heel iconische, zoals de instortende gebouwen in New York met grote aantallen mensen die door stofwolken - duidelijk geïnspireerd door 9 / 11, of het zicht van de Whitehouse varend onder een nazi-vlag. It doesn’t help that Dan Carson himself is pretty much a cipher, and while you’ll feel suitably heroic in your actions at the end of the game, you never feel like he’sa real person. Het helpt niet dat Dan Carson zelf is eigenlijk net een codeermachine, en tegelijkertijd voel je je behoorlijk heroïsch in uw acties op het einde van het spel, je nooit het gevoel alsof hij is echt persoon.
Soaring above all this however is an amazing 1940’s style musical score by composer Michael Giacchino. Explosieve stijging boven dit alles is echter een verbazingwekkende 1940 de muzikale stijl score van componist Michael Giacchino. It’sa grand orchestral score that gives the game what little epic feel it has, with rousing action music and subtle quiet pieces where appropriate. Het is een grand orkestpartituur dat geeft de game wat weinig epische gevoel heeft, met spetterende actie muziek en subtiele rustige stukken waar nodig. It’s so good that we’d quite like to own it separately from the game. Het is zo goed, dat moeten we toch heel graag zelf deze gescheiden van het spel. Sadly, the games lacking visuals and boring game play cancel out much of the music’s effect as you play. Helaas zijn de games ontbreekt visuals en saai spel spelen teniet die een groot deel van het effect van de muziek terwijl u speelt.
Multiplayer in Turning Point: Fall of Liberty feels very much like an after thought and has just two modes: deathmatch and team deathmatch. Multiplayer in Turning Point: Fall of Liberty voelt erg veel lijkt op een na gedacht en heeft slechts twee modes: deathmatch en team deathmatch. You can to play as Nazi soldiers or as the American Resistance but as multi-player is plagued by the same problems as the main game and there was little reason for us to return to it after a few matches. Je kunt spelen als nazi-soldaten of als de Amerikaanse Resistance, maar als multi-player wordt geplaagd door dezelfde problemen als de belangrijkste wedstrijd en er was weinig reden voor ons om terug te keren naar het na een paar wedstrijden.
There are times when a good concept just isn’t enough, when it can only carry a game so far and without the game play chops to carry it off, all that’s left is a sad echo of what might have been or worse yet a bad game. Er zijn momenten waarop een goed concept alleen is niet genoeg, wanneer zij kan slechts een spel tot nu toe en het spel spelen zonder koteletten te voeren het uit, alles wat er over is is een trieste echo van wat had kunnen zijn of erger nog een slechte game. Turning Point: Fall of Liberty is a perfect example of that. Turning Point: Fall of Liberty is een perfect voorbeeld van. There are some great ideas in it, and a couple of nice set pieces but they aren’t enough to save the game from some of its basic failings. Er zijn een aantal fantastische ideeën in, en een paar aardige stukjes set, maar ze zijn niet genoeg hebt om de game uit een aantal van haar fundamentele tekortkomingen. It left us with a wistful feeling of ‘what could have been’, which is kind of ironic given the cool ‘What if’ premise of the game. Deze liet ons met een treurig gevoel van 'wat had kunnen zijn', dat is nogal ironisch, gezien de koele 'Wat als' uitgangspunt van het spel. Perhaps it just needed a few months more development time, but as it is Turning Point is best avoided. Misschien is het gewoon nodig een paar maanden tijd meer ontwikkeling, maar ze is Turning Point is best vermeden.
UKMusic.com rating: 1.5/ 5 - A promising idea marred by poor execution on all fronts UKMusic.com beoordeling: 1.5 / 5 - Een veelbelovende idee ontsierd door een slechte uitvoering op alle fronten
Written by Sam Bandah Geschreven door Sam Bandah
Bookmark This Page Bookmark deze pagina 
